Zeby bylo jasne jednak, nie poraza mnie, zeby uzyc mocnego slowa odleglosc naszych stanowisk, ale to, ze nie mamy wspolnych regul ich zajmowania.

Pani blogowe towarzystwo do alternatywy Tusk czy Kaczynskie mysle, ze jednak ma sie jakos. A tak, ze mam nadzieje, i widze tego symptomy, ze wbrew Kaczynskiemu bylibyscie byli w stanie glosowac na Tuska nawet jakby na was rozpalone zelazo lal.

Powiem pani cos wszakze zagwarantowanie kilku lat rzadow Tuska i zaglosowanie nastepnie na Palikota to bylby SZCZYT BEZCZELNOSCI.

Jesli slysze osobe dorosla mowiaca: Palikot to dla mnie zagadka – jestem bezradny.
To nie jest zadna zagadka a ……….. …………. I tyle. Wiem, ze na prozno apaleowalbym do pani o ocene Palikota w oparciu o haniebna role hieny i zaszczuwacza jaka odegral, zreszta mowiac o tym beznamietnie i szczerze, tak jak killer mowi, ze dokonal egzekucji na danym obiekcie. Tu na pania nie licze.
Ale nawet ludzie dramatycznie laknacy pozorow, byleby tylko nie stawic czola rzeczywistoci – a taka osoba niesty wydaje sie pani byc – musieli widziec, ze Palikot pominawszy wodczane biznesy zaczynal jako promotor pokolenia JPII i katolickeij prasy by skoncczyc (czy skonczyc???) tu gdzie jest. Gdyby nastroje w Polsce wygladaly odrobine inaczej, w sumie mniej lumpenproletariacko, zapewniam pania, ze Palikot do mszy by dzis sluzyl i prowadzil pod reke kard. Dziwisza wodzac rozmodlonym wzrokiem.
Ale pani tak bardzo chce zeby on byl taki jakim pani chce go widziec, ze z lekcji udzielonej przez D. Tuska nie odrobila pani ani linijki.

Ma racje Levar piszac, ze teraz pani, i innym wcisnie sie kogos innego, czy bedzie to Sikorski, Palikot czy reaktywowany Kwasniewski – nie bedzie mialo znaczenia. Przyjmiecie go z otwartymi ramionami. Bo kochacie byc oszukiwani. Przez nastepne dziesiec lat bedziecie slodzic tak, jak slodziliscie Tuskowi. Po to, by za 10 lat sie znow stropic i brac kolejna popeline.

A wszystko dlatego, ze odrzuca pani jeden, najwazniejszy fundament demokracji – wybor miedzy alternatywami. Alternatywa Tuska jest Kaczynski. Tusk w muszce, Tusk przebrany, Tusk przefarbowany z rudego na blond, Tusk w czapeczce, berecie czy okularach – to Tusk, bez wzgledu na to czy sie bedze akurat nazywal Sikorski czy Palikot.
Alternatywa jest Kaczynski. A jak sie ta alternatywa nie podoba, to prosze uczciwie albo przy Tusku pozostac broniac go tam gdzie na obrone zasluguje, albo przestac chodzic na wybory. Ale prosze przestac na Boga byc tym czym jest PSL, czyli magma przelewajaca sie zawsze do zwyciezcy zapewniajac blogie trwanie jednej i tej samej patologii co kilka lat w nowych szatach.

do Sceptyk,

bezdennie glupie – obydwiema rekami podpisuje sie pod uwaga A. Szostkiewicza.

Mi chodziło, że dyskusję o polityce Kartka z P. ładuje emocjami, „ujada na Tuska”. Mi chodzi o to, że dyskusja o polityce powinna być zimna, wyważona, tu fakty, a tu opinie, moje, jej, ich, z podaniem detali i odnośników, rzecz jasna w rozsądnych granicach. To mam być jedynie rozum, ani krzty odczuć i majaczeń. Bo takiej dyskusji o polityce jest w kraju za wiele. Bo to jest chodzenie na skróty. I włażenie z ucioranymi buciorami na równo rozłożoną gazetę, nie do końca przeczytaną.

Jestem za robieniem akapitów, używaniem interpunkcji, zaczynaniem zdań z dużej litery, pogrubianiem i pochylaniem czcionki – stosować należy pragmatycznie, przyciągająco, nie odrzucająco.

zanim napiszesz, przeczytaj swoj uprzedni tekst. Oto kilka zdan:

Nieustannie ktoś wstawia komentarze pisane wersalikami.

Jak na biernego obserwatora, to niezła „misja”. Ale pisz, co ci fantazja na klawisze przyniesie, jest mi wszystko jedno. Pisz nawet tylko i wyłącznie za pomoca kciuka, z nadzieja, dostania wyrzutów po mordzie, jak to deklarujesz wyżej. Tylko po co tyle patosu i pretensjonalności ? To czasem bardziej mdłe niż wersaliki, pogrubianie czy emotiki, skoro już figury retoryczne,styl dyskusji, semantyka czy używane środki wizualne w tekstach innych blogowiczów są analizowane.

Kościół już dawno NSDAP nie przypomina, choć ostatnie ofiary inkwizycji konały w jej kleszczach jeszcze w XIX wieku. Wojny religijne jak pokazują statystyki były bardziej brutalne (procent zabitych, rannych czy pozbawionych środków do życia) niż I i II WŚ. To wszystko wisi nad KK do dziś.

Współpraca z III Rzeszą i resztą faszystowskiej koalicji do dziś nie została rozliczona (państwo Watykan, konkordat, milczenie w sprawie Zagłady, kapelani, antysemityzm hierarchów itd. itd.). Christopher Hitchens słusznie zwracał uwagę, że faszystowski znaczył przed wojną tyle co skrajnie prawicowo-katolicki. Tysiące księży? Którzy otrzymywali żołd i rozgrzeszali esesmanów i żołnierzy idących mordować bądź co bądź również katolików? A wszystko dla zmartwychwstania tysiącletniego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.

A jak Panu przeszkadza anonimowość to polecam podpisane artykuły o roli chrześcijaństwa w powstaniu nazizmu np.:
http://humanizm.free.ngo.pl/ws.htm

Zgodziłem się na stosowanie nazwy zaproponowanej przez stasieku „misja”, bo jak się zwał, tak się zwał, aby się miał.

Misja zakłada jakieś powierzone zadanie. Mnie nikt niczego nie powierzał. Przywiodła mnie ciekawość. Zaspokoiwszy podstawową wyraźnie odciąłem się stwierdzając, że misja dobiegła końca.

Bywanie na blogach nie jest dla mnie źródłem cierpienia.
Pisałem wielokrotnie, że motorem mojego blogowania jest cekawość i niejednokrotnie dziękowałem Koleżankom blogowiczkom i Kolegom blogowiczom za ciekawe wpisy. Irytuje mnie niekiedy zbędna agresja komentarzy przesłaniająca brak propozycji przemyśleń.

Zwracałem jednocześnie wyraźnie uwagę, że używanie przesadnych środków polemicznych przez blogowiczów jest wyrazem sentymentalizmu oraz zaściankowości. Polityka miłości Donalda Tuska, podobnie jak polityka mądrego sprawedliwego króla Jarosława Kaczyńskiego z bardzo grzesznymi poddanymi według mnie jest wyrazem pogardy wobec obywateli. Kilkakrotnie apelowałem aby zwolenników PiS nie traktować jako tłumu idiotów.

Śmieszy mnie toczenie na politycznym blogu osobistych wojenek.
Królem jest Gospodarz / Gospodyni i oczekuję od gości, aby nie robić z dworu ringu bokserskiego lub maty wrestlingu. Polityka jest według mnie sztuką zarządzania dobrem wspólnym i nie przejmuje się gdy komuś z blogowiczów robi się z jakiegoś powodu niedobrze.
912 i apteczka podręczna.

Mądry średniowieczny król opisał stanie się „pani nijakiej” świętą, bo Piotrowi z nieba udało się trafić ją kamieniem. Te wszystkie WIELKIE słowa zniesmaczają mnie i nudzą.

Interesuje mnie wyraźne i przekonywujące wskazanie, co mogę zyskać z Jarosławem Kaczyńskim, bo co straciłem z Donaldem Tuskiem, to już wiem. Nie prowadzę swojego bloga i nie wyśmiewam gości cudzych blogów. Nie zamierzam nikogo obdarzać PRAWDĄ, ani świętością.

Natomiast czytam w bardzo wielu komentarzach skowyt bólu i błaganie „niech mnie ktoś kiedyś wysłucha”.
I ogromną chęć dania po buzi. Nie pomaga wyznanie, że w szczenięcych latach omal nie zabiłem bandyty wdzięcznie mi kłaniającego się później przez dziesiątki lat. A fircyki zamiast pisać o dobru publicznym skarżą się, ze ich okradziono i znieważono.

Nie okradłem nikogo z blogowiczów; nie obrzuciłem nikogo błotem; nie nazwałem nikogo idiotą. I to powoduje wybuchy wściekłości: to po co staruszku szwendasz się po blogach?

Ja nie jestem ani mądry, ani dobry, ani zasłużony. Ciekawi mnie natomiast skąd w ludziach takie pokłady wrogości i pogardy. Także na tych blogach.

W podsumowaniach swej „misji” określałem przyczynę:
„Ktoś musi być winien, że nie jestem depozytariuszem PRAWDY, ŁADU i DÓBR.”

Nie pomagają przypomnienia, że Armadę zwalczyła burza, a bogowie milczą lub mamroczą. Wielu wchodzi na blog aby komuś przywalić.
Dwóch takich co chcieli mi przywalić, leczyło się w szpitalu, a jednego wysłano do obsługi Czukczów. Więc z uśmiechem wyrozumiałości traktuję zastępcze wojenki obywateli, nie mających nic do dorzucenia do dobra publicznego.

Jestem za daleko, aby mi dokuczyć.
To tak trudno prześmiewcom zrozumieć?
Żyję, bo umiałem zawalczyć o przyjaźń. Wstydliwe słowo na blogach.

Prościej sprostyuować się kiwając kciukiem.
Taka jest brama do pocztu świętych.

a czy z Tobą jest rozmowa, kiedy obrażasz się na wykazujących dziury w Twojej argumentacji i rzucasz na odchodnym „nienawistnikami” w ich kierunku, zabierając zabawki z blogowej piaskownicy ?

Przypomnij sobie dyskusje o Bałkanach, o „cywilizacyjnej” i „wyzwoleńczej” roli polityki amerykańskiej w Afganistanie czy w Iranie, o różnicach kulturowych. Hermetyczność to też odmiana radykalizmu lub fundamentalizmu, który zarzucasz innym.

Pozdrawiam

Wirtualna paranoja